Vorige week schreef Niels een post over muziekmarketing 2.0. en hoe je dankzij de digitale revolutie je carrière niet hoeft te laten afhangen van het Salomonsoordeel van de gatekeepers.

Interessant om er het verhaal van Amatorski eens tegenover te hangen. Amatorski begon een dikke twee jaar geleden toen de demootjes van songschrijver, zangeres, pianiste en gitariste Inne Eysermans de basis vormden voor een echte band: Inne, gitarist Sebastiaan, drummer Christophe (die ook actief is bij het ondertussen ook in Nederland goed onthaalde Balthazar) en mezelf op contrabas. De band begon heel rustig en zonder veel misbaar aan zijn groeipad, maar de reacties waren altijd positief. In november 2008 vond het eerste echte optreden plaats voor een bomvol huis in het lichtelijk legendarische (en om eerlijk te zijn niet ontzettend grote) Gentse concertcafé Kinky Star. Daarna eiste de muziektheatervoorstelling ‘Human Interest‘ voor een paar maanden alle aandacht van Amatorski op, met een première in Maastricht en een eervolle prijs op het ITS Festival in Amsterdam als gevolg. De volgende mijlpaal die ik me herinner is een alweer bomvolle Spiegeltent tijdens de Gentse Feesten van juli 2009.

Het groeipad van Amatorski is een perfecte weergave van de vier heel rustige en introverte persoonlijkheden achter de band en de intieme, breekbare muziek die daaruit voortkomt. Geen luidruchtige marketingcampagnes, maar rustig verderwerken vanuit een drang naar artistieke ontplooiing en evolutie. Er is ook al een tijdje een zekere online buzz over Amatorski. Ik ben zelf nogal goed genetwerkt in de Belgische (Vlaamse? een heikel punt in deze tijd) Twittergemeenschap. Dat heeft geholpen. Amatorski had eigenlijk een half jaar geleden al heel veel Facebook fans, zonder dat wij daar echt moeite voor gedaan hadden. Kwaliteitsvolle muziek verspreidde zich blijkbaar inderdaad mond-aan-mond.

De gatekeepers hebben echter wel echt voor de boost gezorgd. Cruciaal was een finaleplaats in Humo’s Rockrally, zo ongeveer de Grote Prijs van Nederland in Vlaanderen. We vielen er naast de podiumplaatsen, al hadden de Facebook- en Twitter-commentaren (en ook de gezaghebbende krant De Standaard) tijdens de live stream wel anders voorspeld. Net op dat moment zijn wij zelf ons mini-debuut gaan pluggen bij Studio Brussel. Nog een gatekeeper die het voor ons heeft gemaakt. ‘Come Home’ werd hot shot, kwam bij gevolg in high rotation terecht en belandde op 1 in de Afrekening (stemming van de luisteraars).

Ons debuut ‘Same Stars We Shared’ bevat 4 nummers die een harmonieus geheel vormen en een inkijk geven in de wereld van Amatorski. Al in de zomer van 2009 vonden we dat we toch eens met iets naar buiten moesten komen. Begin 2010 werden de plannen eindelijk concreter. Dat had veel te maken had met het aanbod van Bob Driege, de eigenaar van Vynilla, een kleinschalige maar gekoesterde platenwinkel in Gent waar Inne af en toe werkt, met uiteraard: veel vinyl. We besloten samen met Bob een 10” vinyl te releasen: een beperkte oplage van 300 exemplaren, individueel genummerd, de eerste 200 op speciaal, wit vinyl, inclusief mooi artwork en 4 tekeningen van 4 verschillende kunstenaars. Een artistiek huzarenstukje dat helemaal bij Amatorski paste. Het was reppen om alles klaar te krijgen tegen de releasedatum: 17 april, Independent Record Store Day. Er zat helemaal geen bewust marketingplan achter, maar in de aanloop van de release werden we net overspoeld door alle media-aandacht van de Rockrally. Met de net gemasterde tracks op zelfgemaakte cd’s gebrand trokken we drie dagen voor de Rockrallyfinale naar de muziekredacties van Studio Brussel en Radio Een. We werden helemaal opgepikt door de stations die het misschien voor ons zouden kunnen maken. Eigenlijk hadden we verwacht enkel geschikt te zijn voor het nicheprogramma Duyster op Studio Brussel en de rustige muziek kon misschien ook wel aanslaan op Radio 1, de nieuws- en informatiezender die ook plaats biedt voor de wat rustigere, alternatieve muziek. Tot onze eigen verbazing palmden we met Come Home echter het hele radiolandschap in, tot zelfs de ‘familiezender’ Radio 2, het favoriete radiobehang van de huisvrouw en de oma, maar dus ook wel grofweg 40 % van het marktaandeel.

Enkel het medium televisie moest er dan nog aan geloven. Vorige woensdag stonden wij in Villa Vanthilt, een beetje de Vlaamse versie van De Wereld Draait Door. Ondertussen zijn wij ook benaderd voor een sync deal voor de nieuwe Spa Blauw-campagne. Die zal Come Home ontelbare keren in alle Belgische en Nederlandse huiskamers brengen. Of hoe het verhaal van een breekbare, bescheiden nicheband helemaal onverwachte proporties aanneemt.

Heeft het online verhaal hier nu een rol gespeeld? Zeker wel. We houden het ook wel goed in het oog, hebben ons debuut eerst op Bandcamp gezet en zitten op iTunes via Tunecore. We proberen ook onze Twitter en Facebook levendig te houden, maar allemaal zonder al te opdringerig te willen zijn. Even discreet als onze muziek is dus. Moraal van het verhaal is dat de traditionele gatekeepers verantwoordelijk zijn voor de onverwachte proporties. De vinylrelease is al lang uitverkocht en we worden nu in de grote winkels verdeeld via Munich Records, in België, maar binnenkort ook in Nederland (want Munich is eigenlijk een Nederlands label). Benieuwd wat het ons uiteindelijk allemaal gaat opleveren, qua downloads en verkoop, qua rechten en wat nog meer. Daar kom ik dan nog wel eens op terug in een latere post.

This week we got the news that the highly acclaimed Artistdata has been acquired by Sonicbids. Many people reacted with mixed feelings, because Sonicbids doesn’t have a very good reputation. One of the people on the Q & A Forum about the deal phrased it this way: ‘I am really sad to hear this. Artistdata was truly amazing. My experiences of Sonicbids is they serve one purpose – to fleece naive bands of their finances.’

The reason for the acquisition are quite clear. After almost 4 years of work Artistdata grew to a user base of 25,000 musicians. Sonicbids has been active since 2000 and serves 245,000 artists. The situation is a rather simple: Artistdata has a good product, but a small user base, ergo limited resources and cash flow, Sonicbids has a bad product, a large user base and sufficient financial backings. They seem to be the perfect fit: Artistdata needs to grow faster, if they don’t want to go bankrupt, Sonicbids needs a better product, if they don’t want to loose their current flourishing business. The words of Artistdata founder Brenden Mulligan tell us enough: ‘Sonicbids has built a much larger company with a greater resource pool. If there is one regret I have about ArtistData it’s that we’ve moved slower than I would have liked because we didn’t have a ton of resources. Sonicbids brings a whole new approach to the table and our tools will get better and stronger.’

However, the fans of Artistdata feel insecure about or even betrayed by this evolution. The situation is very comparable with a popular indie band signing with a major record label. Majors have a bad reputation. They only think about the money and have been ripping of music lovers by selling overpriced CDs with bad song material. People have a similar opinion about Sonicbids ripping off naive musicians.

The founder of a popular start-up and a successful indie artist who only needs that one big push, are confronted with the same dilemma. Servers, a good development team, a sufficient marketing budget, on the one hand, or a good recording studio, a competent producer and the same marketing budget on the other hand, you need more resources than you have to make that really important, next big step. Artistdata has its core believers, makes some money with premium accounts, while most users will use the free version, but it is not enough to run the business. My own band Amatorski is the talk of the town in this small Belgium country, gets high rotation airplay on most radio stations, is selling its debut on Bandcamp and iTunes and in the retail shops, closed an advertising deal with mineral water Spa, but do you think this is enough to run the business? No, we are just starting and every penny we (will) earn must be reinvested in the growth of the band.

And on the other side, you see that big company with the big pockets, a major record company, or a venture capital fund or a leader in your industry. They may have a bad reputation, people say that they will screw you, you know that fans will be disappointed because you take a commercially driven decision, but you know that you need the money to fulfill your honest ambition. And you think: maybe they are not that bad at all, they are the only one who can help you in this phase of your career.

I am very curious about the future of Artistdata and about the fate of founder Brenden Mulligan as a new member of the Sonicbids team. Acquisitions are not always straightforward, because the money always comes with a price. iLike got acquired by MySpace almost a year ago. Apparently it grew too fast to fund its own growth. MySpace, wrestling with declining user interaction, came in with the money to save the new hip music service. iLike founders Ali and Hadi Partovi joined the MySpace/iLike team, but left only a couple of months later.

Is it really that difficult to collaborate with partners and bigger players if your only aim is: give the best services and tools to musicians? Important lessons to be learned, as I am now trying to grow the Motion Music Manager platform.

I am not the first to tell this, but recently an excellent white paper has been written by Virginie Berger. The footprint of good digital music strategy in ONLY 25 pages.

The complete article is available in PDF and on Slideshare.

If you want to read only one thing in 2010 about a digital strategy, read this. And keep reading my blog, of course, because my blog is here to tell you about these really important resources

Let’s quote Virginie’s introduction: what will you learn from this white paper?

• If you are a band but don’t have a website, then you have just failed your career
• MySpace is so 2004, but it’s still a good idea to create your MySpace page.
• Facebook, but why?
• Knowing your fans is vital, but what is the best data-analysis?
• Why register on Bandcamp? Because it’s like MySpace but slightly better.
• You might not be Lady Gaga, but you can learn how to get 1 million of viewers on Youtube
• Why email and newsletter are still a weapon of mass seduction?
• Nobody uses Twitter but it reaches everybody
• Flickr, Wikipedia, Deezer, Spotify… strange words but you should use them!
• SEO is not a disease but a medicine actually

Don’t miss it!

When I look at the last post on this blog, I am quite ashamed. Did it really take me so long to write the next article on this blog?

Of course, I have been quite busy the last months. The main factor is the surprising success of my band Amatorski here in Belgium. Our appearance in Humo’s Rockrally lead to tremendous acclaim and caused huge airplay on national radio, first on the alternative program of Studio Brussel, but the other stations followed later on. Our small debut ‘Same Stars We Shared’, and certainly the single ‘Come Home’, gets a lot of attention and is now even the soundtrack of a Spa (water) commercial, directed by Jaco Van Dormael. In the following months I will certainly come back to the details of this success story, as it can be an interesting case to learn from, for you musicians and bands out there.

As the inspirer of Motion Music Manager, I also participated in the iBoot program of IBBT. This bootcamp helps people with an idea in the technological sector to create a business around this idea. I’ve been working on this idea of Motion Music Manager for quite a long time and I can assure you that it isn’t easy to make it a viable business. Although I hear all the time that MMM is a huge problem solver, there is software development and lots of other stuff to be paid for. You need to devise a business plan to foresee future problems and their solutions. I learned a lot, but we are not there yet. Not at all. Therefore, I hope to get support from the readers of this blog and from the users of Motion Music Manager. Building up Motion Music Manager is quite similar to building up the success of a band. You need to invest a lot of passion (and also money) in it, and you need the support of your fans to make the big step forward.

As you can see, the tone on this blog will get a bit more personal. I will talk about my own band Amatorski and about the successes and pitfalls of running MMM. And I will strive for more interaction with you, the readers and users. Of course, I will still try to help you with lots of advice and interesting reading I find on the internet.

In the end, all this is about knowledge, helping each other and passion!