Steve Lawson from Andrew Dubber on Vimeo.
In de bovenstaande video wordt echt eens heel goed verwoord waarom Twitter interessant is voor muzikanten. Andrew Dubber interviewt Steve Lawson. Ik wil zelf wijzen op twee dingen:
Stel: je vertrekt binnenkort naar een zonnige bestemming om rustig op het strand te liggen. Of je hebt om een of andere reden heel veel tijd om urenlang lekker te lezen. Maar je hebt uiteraard geen zin om je nog eens aan Anna Karenina of De Naam Van De Roos te wagen. Nee, je wil als ambitieus muzikant helemaal mee zijn met de nieuwe ontwikkelingen in de muziekbusiness en eindelijk eens begrijpen waar al die fuzz rond Twitter op slaat. Dan heb ik interessante leesvoertips voor je klaar.
Je zult op dat tropische strand wel een computertje of Kindle nodig hebben… Of je steekt een pak uitgeprinte pdf’s in je valies.
Hier vind je een hoop boeiende pdf’s om je weer helemaal up te daten over wat er gaande is in de muziekwereld.
Bob Baker duikt ook nog eens op met een uiterst uitgebreide pool van resources over Twitter en muziek.
Lezen maar!
Een van de opvallendste berichten vandaag ging over The Presidents of the United States of America (de band uiteraard). Zij lanceren namelijk een iPhone-applicatie die je toegang heeft tot hun hele back catalogue, inclusief hun allereerste opnames… die in de tijd enkel in een oplage van 500 cassettes werden verspreid. Je betaalt $ 3 om het hele zooitje te kunnen streamen op je iPhone of iPod Touch. Inderdaad: streamen – je hebt internetverbinding nodig (wifi) – en je downloadt de liedjes niet naar je toestel. Daarvoor kun je nog altijd de link naar de iTunes Store openen.
Nog een behoorlijk experimenteel initiatief, maar het opent een aantal interessante perspectieven. Sommige mensen durven wel eens voorspellen dat we binnen een paar jaar allemaal met onze ‘personal media device’ rondlopen, met daarin onze telefoon, een gps, onze hele muziek-, foto- en videobibliotheek,… Bovendien zouden we voortdurend in verbinding staan met het internet, kunnen we op elk moment mails lezen of netwerksites bezoeken en hoeft onze mediabibliotheek niet eens op het toestel zelf te staan. Alle muziek staat op het immer toegankelijke internet en op die manier wordt het verschil tussen streamen en downloaden eigenlijk irrelevant.
Ook interessant is het feit dat The Presidents hier eigenlijk de traditionele distributiekanalen, inclusief iTunes (het is al ver gekomen als we iTunes ‘traditioneel’ gaan noemen), voorbijlopen. Hier is effectief sprake van de gedroomde directe artiest-fanrelatie. Een aantal tussenschakels (zoals het platenlabel of de distributeur) worden overbodig en enkel de applicatieontwikkelaar wordt de ideale bemiddelaar tussen artiest en fan. Op die manier lijkt ook een subscriptiemodel voor muziekbands niet ver weg. Voor een bepaalde abonnementskost krijg je een hele contentstroom van je favoriete band op je ‘personal media device’.
Het lijkt misschien wat overdreven allemaal en het zal allicht minder snel gaan dan geschetst, maar als je kijkt hoe de gsm de laatste jaren een vanzelfsprekendheid is geworden, terwijl er tien jaar geleden nog meer tegenstanders dan voorstanders waren… En de iPhone komt ondertussen wel gevaarlijk dicht bij zo’n allesomvattend ‘personal media device’.
De Nederlandse jongens (en meisjes?) van Mupps geloven er alvast in. Deze start-up maakt mobiele applicaties die specifiek gericht zijn op muziekbands en artiesten. Voorlopig krijgen we nog niet veel meer te zien dan demoversies, maar de ‘early adopters’ houden toch maar beter een oogje in het zeil.
Het is lang heel stil geweest op deze blog. Dat had er vooral mee te maken dat ik veel andere dingen aan mijn hoofd had (een job bij Creatief Schrijven, prangende deadlines voor het vertalen van reisgidsen). Ik heb zelfs een maand lang mijn RSS-feeds verwaarloosd omdat ik wist dat ik beter even kon doorbijten er dan met volle moed weer helemaal kon invliegen in maart. Hierover later meer.
Ik heb zelf de laatste dagen heel veel nieuws moeten inhalen en daar zaten een aantal heel boeiende dingen tussen, waardoor het moeilijk wordt om nu een keuze te maken. Ik pik er twee uit:
1.
Tot mijn grote vreugde heb ik vastgesteld dat mijn wens uit een vroeger (Engelstalig) artikel binnenkort werkelijkheid wordt: status updates zullen worden geïntegreerd in de Facebook fan pages. Voor meer achtergrond kun je bij Inside Facebook terecht.
2.
In de onderstaande video zie je hoe Michael Masnick in 15 minuten uitlegt hoe Trent Reznor van Nine Inch Nails de toekomst van de muziekbusinessmodellen belichaamt. Helderder kan bijna niet. De toverformule luidt: