Gratis

Het valt allicht alsmaar meer op: de 21ste eeuw lijkt wel het hoogtepunt van het gratismodel. Alle Google Services zijn gratis, op internet zijn zo veel dingen gratis… Volgens Chris Anderson wordt het zelfs een nieuw economisch model.

Ook muziek ontsnapt niet aan het gratisverhaal: Radiohead deden het, Sarah Bettens, Gabriel Rios.

Zoals ik al eerder schreef: vandaag de dag is distributie van muziek niet het probleem, ‘awareness’ is het grote struikelblok. Mensen moeten in het grote overaanbod te weten komen dat je überhaupt bestaat. Daarom dat gratis dingen weggeven een belangrijke stap kan zijn.

Lefsetz reproduceerde een tijdje geleden het geweldige verhaal van Joe Pug, een jonge singer/songwriter met een pak goede songs, die een promotionele boost kon gebruiken.

Wat deden ze? Ze zetten een gratis actie op. Op de site en de MySpace van Joe Pug plaatsten ze een bericht. Ze beloofden gratis een sample-cd met twee nummers op te sturen naar iedereen die dat graag wilde en die dacht mensen te kennen die de songs van Joe zou willen horen. De actie was een groot succes. Ze kregen alsmaar meer vragen om cd’s op te sturen, de activiteit op Joe’s sites werd gevoelig groter en de verkoop van nummers op iTunes nam een hoge vlucht.

Volgens Joe’s manager was het een essentieel punt dat het om een ‘fysiek product’ ging. Mensen hechten veel meer waarde aan een (bovendien gesigneerde) cd dan aan een gratis download op het internet. Dat heeft er uiteraard voor gezorgd dat het hen wat gekost heeft, maar in vergelijking met een campagne van een tradiotionele PR-firma was het gewoon een koopje.

En dan natuurlijk nog een essentieel punt: de muziek is steengoed. Dat is iets dat we niet mogen vergeten: zo’n actie werkt maar als de mensen echt gek zijn op de muziek die je maakt.