Al een tijdje denk ik aan een post over het (on)nut van auto-friend-adders. Je kent ze wel, de programmaatjes en bots die je automatisch aan nieuwe MySpace-vriendjes helpen. Ik heb ze nooit gebruikt, omdat het me compleet nutteloos lijkt. Je kan er uiteraard je score qua aantal vriendjes mee omhoog helpen, maar wat is dat meer waard dan een getal? Wat hoop je daarmee te bereiken?

Wat echt telt, is een kwaliteitsvolle relatie met fans. Fans moeten het gevoel hebben dat ze interageren met echte mensen en direct contact hebben met de artiesten. Wanneer iemand een onpersoonlijke boodschap krijgt doorgestuurd door middel van een bot, voelt dat onmiddellijk aan als spam. Geautomatiseerde processen bereiken dus zo goed als zeker niet het gewenste resultaat. Je moet investeren in een meer gepersonaliseerde boodschap.

Andrew Dubber lanceert vandaag een mooie metafoor om dit duidelijk te maken. Hij heeft het over twee mensen die zich erg goed voelen binnen een kerkelijke gemeenschap en daarom ook op zoek willen gaan naar nieuwe leden voor hun kerkgemeenschap. De ene gaat met een megafoon op een druk kruispunt staan en verkondigt daar zijn blijde boodschap aan iedereen die het horen wil. De andere bakt een taart en gaat bij zijn buren op bezoek. Tijdens deze gezellige babbel spreekt hij over zijn geloof en zijn kerk.

Wat is het meest effectief? De strategie met de taart is natuurlijk het meest tijdsintensief. De man kan op die manier niet veel mensen tegelijk aanspreken. Van de andere kant is het een veel persoonlijker en menselijker contact en maakt hij veel meer kans om de mensen te overtuigen. Wie zich thuis voelt in de gezellige, nieuwe gemeenschap (al dan niet verleid door de taart) zal ook eerder geneigd zijn om andere mensen aan te spreken over de nieuwe wereld die hij heeft leren kennen.

De man met de megafoon bereikt veel meer mensen, maar dringt hij ook effectief tot hen door? Wie luistert naar zo iemand? Hij kan een nog luidere megafoon kopen om nog meer mensen te bereiken, maar hoe veel meer mensen voelen zich aangesproken?

De auto-friend-adders zijn de megafoons uit het verhaal en de taart is het equivalent van de persoonlijke relatie die je met fans uitbouwt.

Welke strategie lijkt je het beste?

Een tijdje geleden schreef ik over de tips die Thomas Bonte gaf. Een ervan was om je eigen band te zoeken in Google Blog Search en het zoekresultaat tot een van je rss-feeds te maken.

Zo ben ik dus te weten gekomen dat Passion van mijn band Colorless Green Ideas is opgedoken in een Amerikaanse podcast. Had ik anders nooit geweten! Ik ga nu natuurlijk even snel een comment toevoegen dat er meer muziek te beluisteren is op onze site…

Vandaag kreeg ik een personal invite voor het nieuwe muzikale social network van Poppunt: vi.be. De limited bèta-versie (zoals dat heet) heeft wat langer op zich laten wachten dan eerst was aangekondigd, maar wordt nu toch met stille trom aangekondigd. Ik kan vijf mensen uitnodigen. Als je geïnteresseerd bent om het even uit te proberen, stuur dan een mailtje naar hilke-AT-mmmotion.com.

Poppunt krijgt alleszins al een pluim voor een van de meest handige en korte urls ooit. Simpelweg www.vi.be. Interessant is ook dat je vanuit één account verschillende profielen kan beheren (Zeker een ideetje van de Geut?). Iedereen die zich aanmeldt, krijgt automatisch een user profiel. Daarbovenop kan je ook nog een bandprofiel, dj-profiel of organisatie-profiel aanmaken, allemaal te beheren via één aanmelding. Handig als je verschillende hoedanigheden hebt (band en organisator bijvoorbeeld) of als je in verschillende bands zit. Bandprofielen kunnen ook beheerd worden door verschillende users, waardoor je het werk dus makkelijk onder de bandleden kunt verdelen.

Voorlopig heb ik een kwartiertje wat rondgekeken hoe het ding in elkaar zit. Een beetje the usual stuff: je kunt een biografie uploaden, muziek (als je een bandprofiel hebt), foto’s en video’s of een blog schrijven. Mooi is alvast dat je een externe blog (die je al gestart bent) kunt importeren. Uploaden van muziek kan ook met vijf bestanden tegelijk. Een aangename oplossing voor een probleem dat me op andere sites al heel wat tijdrovende frustratie heeft opgeleverd. Vreemd genoeg staan de upgeloade songs wel niet in de playlist van mijn bandprofiel en ik vind ook niet hoe ik ze daar moet krijgen. Foto’s uploaden kan met tien files tegelijk. Je kan ook importeren vanuit Flickr: bravo!

Ik mis toch nog een aantal extra navigatieknoppen bovenaan. Je eigen ‘home’ terugvinden vond ik bijvoorbeeld niet zo evident. Het balkje met je profielnaam rechtsboven is aan de kleine kant. Als je op zoek wil gaan naar andere users, bands of organisaties moet je helemaal naar onder scrollen om daar ‘browse vi.be’ aan te klikken. Dat kan ook beter. Pas na een tijdje zie ik dat er rechtsboven ook een ’search’ button is. Toch niet zo zichtbaar. Ik zou de knoppen groter en beter zichtbaar maken.

Ik ben benieuwd of dit netwerk het ideale platform wordt voor de Vlaamse bands en muzikanten. Op dit moment is het vooral ‘nog een community om bij te houden’ en dan zeg ik liever: neen bedankt. Vooral omdat er nog niemand op zit (logisch natuurlijk) en ik me hard afvraag wie het de moeite zal vinden om hier een account aan te maken, behalve de vele bands. Het voordeel voor muziekfans zie ik niet onmiddellijk. Het platform zal volgens mij zijn nut pas bewijzen als het op een handige manier met andere sites kan communiceren, maar de aangekondigde applicaties en widgets zijn voorlopig nog ‘in ontwikkeling’. Een andere mogelijke meerwaarde zou gecreëerd kunnen worden als dit een effectieve manier wordt om met de organisaties (concertorganisatoren, bookers,…) te communiceren. Als dat lukt, is de regionale kaart die Poppunt hier speelt zinvol. Afwachten dus…

Bruce Warila is iemand met jarenlange ervaring in de marketing die zich de laatste tijd op het probleem van muziekmarketing heeft gestort.

Zijn slotsom: grote agressieve marketing, waarbij liedjes iedereen de strot worden ingeduwd door ontelbare keren op de radio en de televisie te passeren, werken niet meer. Of alleszins zijn ze de grote investering niet meer waard, omdat er onvoldoende ‘return on investment’ kan worden gegarandeerd.

Je investeert dan beter je geld in een kwaliteitsvoller product, zoals een goede producer. Voor marketing hoef je geen groot budget te voorzien. Maak vooral dat je op zo veel mogelijk plaatsen ‘beschikbaar’ bent.

Dit is gewoon kort waarover het gaat. Lees vooral de volledige post voor nog meer interessante inzichten.

Een interessante post vandaag op Music Think Tank.

Hoe zorg je ervoor dat iemand een ‘echte fan’ wordt?

Je zou kunnen spreken van een trechterachtig systeem.